ابن مادرانى را حكايت لطيفه‌اى ديگر است كه دلالت بر جلالت و عظمت دنيوى و اخروى او مىكند و آية اللّه علّامه در كتاب منهاج الصّلاح آن را از احمد بن محمّد بن خالد برقى نقل كرده و ما هر دو را در اواخر باب نهم كتاب كلمهء طيّبه نقل كرديم . رجوع به آن خالى از فايده نيست . مخفى نماند كه غالب اين معجزات مذكوره ، در كتب ديگر به اسانيد ديگر موجود است و در باب اول و دوم ، بلكه چهارم و پنجم جمله‌اى از معجزات آن حضرت گذشت و در ابواب آينده بسيار از آن بيايد ، بلكه بعد از اثبات وجود و بقاى آن ذات مقدّس احتياجى به ذكر معجزه نيست . چه نفس بقا و طول عمر آن جناب ، از اعظم آيات الهيّت و براهين قطعيّت است و آن را كه آن معجزهء باهرهء متواتره كافى نباشد و از ساير معجزات حظّى نبرد و عدم كفايت از روى قلّت اطّلاع و تتّبع مظان اسباب ثبوت آن است كه محتاج به اندك حركت و رنجى است كه راحت طلبان از آن فرار كنند .